วันนี้ จะขอพิมเป็นภาษาไทยทั้งหมด เนื่องด้วยภาษาไทย เป็นภาษาประจำบ้านเกิดของฉัน และคิดว่าจะระบายความรู้สึกทั้งหมดได้อย่างที่ต้องการ

ความคิดของวันนี้ เกิดขึ้นจากความรู้สึกต่อ โลก ต่อคน และต่อสังคม ในส่วนที่พบเจอในปัจจุบัน

แด่ดนตรีอันเป็นที่รักยิ่ง

เมื่อหลายวันที่ผ่านมา ฉันได้มีโอกาสดูคลิปของรายการวู้ดดี้เกิดมาคุยในyoutube ซึ่งเป็นตอนที่คิดว่า คนส่วนใหญ่น่าจะเคยดูทั้งในโทรทัศน์ และสื่อต่างๆ แขกรับเชิญของเขาคือ จ๊ะ และ หัวหน้าวงเทอโบ ที่โ่ด่งดังจากการuploadคลิปเพลงคันหูลงในyoutube ฉันดูจนจบทั้งรายการ รวมทั้งคลิปของเพลงคันหู ต้องบอกก่อนว่า ฉันชื่นชมวู้ดดี้ ที่มีความคิด สร้างรายการที่โดดเด่นทางcharacter และรูปแบบของรายการ ดังนั้น สิ่งที่ออกมา ทั้งคำพูดและท่าทาง ก็เป็นเหมือนลักษณะเฉพาะของรายการและเป็นจุดเด่นให้รายการสามารถดำรงอยู่ได้   ฉันได้อ่านcommentของคนหลายคนในyoutube ซึ่งคาดว่าส่วนใหญ่น่าจะเป็นผู้ชาย ทุกคน ด่าว่าวู้ดดี้ ด้วยคำรุนแรงหยาบคาย บ้างก็ว่า “น้องจ๊ะเค้าไม่ผิด” “ไม่เห็นเปนไรเลย” “เต้นแค่นี้ธรรมดา” แต่เคยคิดไหมว่า สังคมไทยรับได้หรือ วัฒนธรรมอันดีงามที่บรรพบุรุษ สั่งสมมา ความเป็นหญิงไทย มันหายไปไหนหมด จะบอกว่า นักร้องต่างชาติเขาก็ทำกัน ….. แต่นั่นมันคือวัฒนธรรมของเขา มีกันมานานแล้ว เกิดคำถามที่ว่า ทำไมคนไทยจึงไม่อนุรักษ์วัฒนธรรมอันดีงามของเรา สิ่งที่เป็นเอกลักษณ์ของเราหายไปไหน สิ่งที่ควรพัฒนาทำไมจึงมองข้าม   ฉันเป็นนักดนตรี และเล่นดนตรี เคารพและชื่นชมในเพลงทุกแบบทุกstyle  แม้แต่ลูกทุ่งที่เป็นของไทยแท้ๆ  ดนตรี ไม่เคยผิดและไม่เคยปิดกั้น อยู่ที่คนเราจะนำเสนอให้มันออกมาในรูปแบบไหน คนที่บอกว่าตัวเองเป็นนักร้อง นักดนตรี คุณหวงแหนและรักดนตรีมากแค่ไหนกัน จึงทำให้เพลงที่เรารัก กลายเป็นความอัปยศ สู้สาธารณชน

แด่สัตว์สังคม

เมื่อเช้านี้ ได้อ่านcomment ในsocial network ที่หนึ่ง คนนึงถามว่า เอายังไงกับชีวิตดี มีคนมาตอบมากมาย ไม่รู้ว่าเป็นไงมาไง กลายเป็นคุยเรื่องเหล้ากันไปได้ คนนึงบอกว่า เหล้าไม่ดีทำลายสุขภาพ ไม่เห็นต้องไปกินมัน แต่ฉันงงมากที่อีกคนนึงกลับบอกว่า ให้กินเหล้าแทนที่จะจมกับทุกข์ แล้วหาว่า อีกคนนึงego พูดเหมือนกินเหล้าแล้วดี เป็นคำถามปลายเปิดให้กลับไปคิดกันเองว่า สิ่งไหนที่ควรหรือไม่ควร  ไม่ได้เถียงว่าคนที่กินเหล้าแล้วจะไม่ประสบความสำเร็จ แต่คนที่กินเหล้าอาจจะทำอะรที่ทำให้ตัวเองไม่ประสบความสำเร็จจนล้มเหลวไม่เป็นท่าก็ได้….

นึกถึงพระบรมาโชวาทของในหลวง ที่ว่า ชีวิตถ้ามีความพอเพียงแลพอดีทั้งร่างกายและจิตใจ ความสุขก็เกิดได้เสมอ

มาถึงตรงนี้ อยากจะตั้งคำถามว่า

ทำไมคนเราจึงมีจิตสำนึกที่เปลี่ยนไป

จิตสำนึกที่ดีงามหายไปไหน

สิ่งที่เราควรหวงแหนคืออะไร

สิ่งที่เราควรพัฒนาคืออะไร

สิ่งที่ควรทำคืออะไร

และ คุณรู้จักความหมายของคำคว่า”ควร” มากแค่ไหน